Auteur

Marly van Otterloo

Oh, wat is er veel te beleven en oh, wat is het lastig om te kiezen. Ik kwam er al niet uit aan het eind van de middelbare school. Journalistiek, de Academie voor Beeldende Kunsten of ‘iets in Amsterdam’?
Het laatste vond thuis weinig bijval, voor het eerste moest je de namen van de leden van de Eerste Kamer paraat hebben en in mijn eentje schilderen leek me ongezellig.
Het werd De Academie voor School- en Beroepskeuzewerk, een tijdje psychologie en nog een hele rits opleidingen, want niets heerlijker dan leskrijgen. Voordat ik aan het schrijven sloeg, werkte ik als vormingswerker, beroepskeuzeadviseur, trainer/organisatieadviseur en creatief therapeut.

Na mijn eerste artikelen in kranten en tijdschriften, stuurde iemand me – vrij naar Samual Lover – de quote ‘When once the itch of literature comes over a woman, nothing can cure it but the scratching of a pen.’ Helemaal waar! Zonder schrijven door het leven lukt niet meer. Heerlijk om een verhaal te verzinnen en er eindeloos aan te schrappen en schaven.

Fijn is dat, ook in schrijversland, een overweldigend opleidingsaanbod wordt geboden. Zo heb ik gesmuld van o.a. de cursussen misdaadschrijven, korte verhalen, schrijven voor kinderen, columns en dichten. Maar het meest opwindend van alles was – recent – de Scriptschool te Amsterdam, een opleiding tot scenarioschrijver. Alle hotshots uit de Nederlandse film- en t.v.wereld kwamen voorbij en debiteerden wijsheden die iedere schrijver prima van pas komen.
Samen met een van mijn mede-Dramaqueens mocht ik meteen aan de slag bij Flikken Maastricht. Leuk en leerzaam!

En nu?
Mensen veranderen niet zo, is mijn overtuiging. Zelf ben ik in ieder geval een lichtend voorbeeld: ik blijf alles maar leuk vinden.
Een consistent oeuvre zit er dan misschien ook niet in, maar regelmatig een vrolijk boek, spannend scenario of lollig schilderij wel!